Özet ve Giriş

Türkiye gıda sanayisinin köklü çınarı Eti Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin, Kanada merkezli atıştırmalık ve protein bar üreticisi Trubar Inc.’i (TSXV: TRBR) yaklaşık 201 milyon Kanada Doları (C$) karşılığında satın alması, yalnızca bir şirket birleşmesi değil, Türk sermayesinin küresel piyasalardaki rüştünü ispat eden stratejik bir kilometre taşıdır. Kuzey Amerika pazarına, özellikle de “temiz etiket” (clean label) ve fonksiyonel gıda gibi yüksek katma değerli bir segmentten giriş yapılması, Eti’nin klasik bir bisküvi üreticisinden global bir gıda teknolojisi oyuncusuna dönüşümünün en somut göstergesidir.

Bu yazımızda, teknikpiyasa.com.tr okuyucuları için bu satın almanın finansal ve stratejik katmanlarını derinlemesine incelemeyi amaçlamakla birlikte odak noktamız sadece bu satın alma işlemiyle sınırlı kalmayacaktır. Piyasa ve ekonomi çevrelerinin yıllardır zihnini kurcalayan, sosyal medyada ara ara dillendirilen ve bu devasa satın almayla birlikte Sn. İbrahim Babadağ’ın X gönderisiyle yeniden alevlenen o kritik soruyu merkeze alacağız:

“Cirosu milyar dolarları bulan, sektörünün lideri ve böylesine değerli bir marka olan Eti, neden Borsa İstanbul’da işlem görmüyor?”

Trubar satın alması, aslında bu sorunun cevabını içinde barındıran bir vaka analizi niteliğindedir. Nakit gücü, karar alma hızı ve stratejik gizlilik gibi unsurlar, Eti’nin neden halka açık bir şirket olmak yerine özel (private) bir aile şirketi olarak kalmayı tercih ettiğini, bu tercihin getirdiği avantajları ve “sermaye egemenliği” kavramını en net haliyle gözler önüne sermektedir.

Bölüm 2: Anlaşmanın Anatomisi: 201 Milyon Dolarlık İmza

Eti Gıda’nın Trubar Inc.’i satın alma süreci, finansal mühendislik ve zamanlama açısından incelendiğinde, ders niteliğinde detaylar barındırmaktadır. British Columbia İş Şirketleri Kanunu (Business Corporations Act) kapsamında yasal bir planlama (statutory plan of arrangement) ile yürütülen bu süreç, Eti’nin uluslararası hukuk ve finans operasyonlarındaki yetkinliğini de ortaya koymaktadır.

2.1 İşlemin Finansal Detayları ve Prim Analizi

Satın alma anlaşması, Trubar’ın ihraç edilmiş ve tedavülde olan tüm adi hisselerinin Eti Gıda tarafından nakit karşılığı devralınmasını içermektedir. Anlaşma şartlarına göre, her bir Trubar hissedarı, sahip oldukları hisse başına 1.64 Kanada Doları (C$) nakit ödeme alacaktır.

Bu fiyatlamayı piyasa gerçekleri ışığında analiz ettiğimizde, Eti’nin hedef şirkete atfettiği stratejik değeri daha net görebiliriz. İşlemin duyurulmasından önceki son işlem günü olan 21 Kasım 2025 tarihinde Trubar hisseleri TSX Venture Exchange borsasında 1.00 C$ seviyesinden kapanmıştı. Eti’nin teklif ettiği 1.64 C$, kapanış fiyatına göre %64’lük bir prim anlamına gelmektedir.

Birleşme ve satın alma (M&A) dünyasında %64’lük bir prim, alıcının (Eti) hedef şirketin (Trubar) mevcut performansından ziyade, gelecekteki potansiyeline ve yaratılacak sinerjiye ne kadar güvendiğinin en açık kanıtıdır. Genellikle %20-30 bandında seyreden kontrol primlerinin çok üzerinde gerçekleşen bu oran, Eti’nin Trubar’ı sadece finansal bir yatırım olarak değil, stratejik bir “köprübaşı” olarak gördüğünü işaret etmektedir.

2.2 Nakit Gücü ve Ödeme Yöntemi

Anlaşmanın en dikkat çekici yönlerinden biri, işlemin “tamamı nakit” (all-cash) olarak gerçekleşmesidir. Günümüzün yüksek faiz ortamında, şirketlerin satın almaları finanse etmek için genellikle hisse takası (stock swap) veya kaldıraçlı satın alma (leveraged buyout) yöntemlerini tercih ettiği bilinmektedir. Eti’nin 201 milyon Kanada Doları (yaklaşık 143 milyon ABD Doları) gibi ciddi bir meblağı nakit olarak ödemeyi taahhüt etmesi, şirketin bilançosundaki likidite gücünü ve dış finansmana ihtiyaç duymadan büyüme kapasitesini kanıtlamaktadır. Bu durum, yazımızın ilerleyen bölümlerinde detaylandıracağımız “Neden Halka Arz Yok?” sorusunun da ilk ve en güçlü cevabını oluşturmaktadır: Çünkü nakde ihtiyaçları yok.

Trubar Yönetim Kurulu Başkanı Kingsley Ward ve CEO Erica Groussman, yaptıkları açıklamalarda Eti Gıda’yı “ideal alıcı” olarak nitelendirmişlerdir. Ward, Eti’nin son altmış yılda tüketici ürünleri markalarını ölçeklendirme konusundaki başarısına dikkat çekerken, Groussman ise Eti’nin kaynaklarının ve deneyiminin Trubar’ın Kuzey Amerika ve uluslararası pazarlardaki büyümesini hızlandıracağını vurgulamıştır.² Bu açıklamalar, satışın sadece parayla ilgili olmadığını, Trubar yönetiminin de markayı bir üst lige taşıyacak stratejik bir ortak arayışında olduğunu göstermektedir.

Bölüm 3: Hedef Şirket Analizi: Trubar Inc. ve Yükselen Fonksiyonel Gıda Pazarı

Eti’nin neden 201 milyon Kanada Doları gibi yüksek bir bedeli gözden çıkardığını anlamak için, masanın diğer tarafındaki Trubar Inc.’i ve içinde bulunduğu ekosistemi derinlemesine analiz etmek gerekmektedir. Trubar, sıradan bir atıştırmalık üreticisi değildir; modern tüketicinin değişen beslenme alışkanlıklarına yanıt veren, inovatif ve hızla büyüyen bir “gıda teknolojisi” şirketidir.

3.1 Marka Konumlandırması ve “Temiz Etiket” Devrimi

2018 yılında Erica Groussman tarafından kurulan Trubar, Kuzey Amerika pazarında “Clean Label” (Temiz Etiket) akımının öncülerinden biri haline gelmiştir. Geleneksel protein barlarının aksine, Trubar ürünleri lezzetten ödün vermeden sağlıklı beslenmeyi mümkün kılma iddiası taşımaktadır. Markanın temel değer önermesi, tüketicilerin içerik listesini okuduğunda anlamadığı kimyasalları (yapay tatlandırıcılar, şeker alkolleri, koruyucular) ürünlerinden çıkarmaktır.

Trubar’ın Ürün DNA’sı:

• Bitki Bazlı ve Vegan: Süt ve süt ürünleri içermeyen formülasyonlar.⁵

• Alerjen Dostu: Gluten, soya ve GDO içermeyen içerikler. Özellikle ABD pazarında sık rastlanan gıda alerjilerine karşı güvenli bir liman.

• Şeker Alkolü Yok: Birçok protein barında tatlandırıcı olarak kullanılan ancak sindirim sorunlarına yol açabilen eritritol veya maltitol gibi şeker alkollerini kullanmamaktadır.

• Yenilikçi İçerikler: Protein kaynağı olarak kahverengi pirinç proteini; bağlayıcı ve lif kaynağı olarak ise tapyoka lifi ve manyok (cassava) unu kullanılmaktadır. Bu içerikler, ürünlerin dokusunun yumuşak olmasını sağlarken, “tebeşir gibi” (chalky) protein barı algısını yıkmaktadır.

Ürün portföyü, tüketicilerin “tatlı krizi” anlarını sağlıklı bir şekilde yönetmelerini hedefleyen, tatlıdan ilham alan isimlerle pazarlanmaktadır: “Oh Oh Cookie Dough” (Kurabiye Hamuru), “Smother Fudger Peanut Butter” (Fıstık Ezmesi), “Daydreaming About Donuts” (Donut Rüyası) gibi isimler, markanın eğlenceli ve erişilebilir kimliğini pekiştirmektedir.

3.2 Finansal Performans: Hiper Büyüme ve Kârlılık Dönemeci

Bir start-up olarak başlayan Trubar, son yıllarda gösterdiği performansla finansal açıdan rüştünü ispatlamış bir şirkete dönüşmüştür. Özellikle 2024 ve 2025 yılları, şirketin büyüme eğrisinin dikleştiği dönemler olmuştur.

Gelir Büyümesi ve Satış Hacmi:

Veriler incelendiğinde, Trubar’ın gelirlerinde patlayıcı bir artış görülmektedir. 30 Eylül 2025’te sona eren çeyrekte açıklanan bilançosu ile şirket, bir önceki yılın aynı dönemine göre %88 artışla 21.6 milyon ABD Doları net gelir elde etmiştir. Son on iki aylık (TTM – Trailing Twelve Months) gelirleri ise %90.07 artışla 63.01 milyon ABD Doları seviyesine ulaşmıştır.

Kârlılık ve Operasyonel Başarı:

Yüksek büyüme gösteren tüketici ürünleri şirketlerinin en büyük handikabı genellikle nakit yakmaları ve zarar etmeleridir. Ancak Trubar, bu trendi kırmayı başarmıştır. 2025’in üçüncü çeyreğinde şirket, 1.4 milyon ABD Doları düzeltilmiş FAVÖK (EBITDA) ve pozitif Net Kâr açıklamıştır. Bu durum, Eti’nin sadece ciro satın almadığını, aynı zamanda kendi ayakları üzerinde durabilen, kârlı ve nakit üreten bir operasyonu bünyesine kattığını göstermektedir.

Dağıtım Kanallarının Gücü:

Trubar’ın başarısının arkasındaki en büyük itici güçlerden biri, çok kanallı (omnichannel) dağıtım stratejisidir. Şirket, Costco gibi toptan satış devlerinin (Wholesale Club) yanı sıra, perakende zincirlerinde ve doğrudan tüketiciye (DTC) satış kanallarında da agresif bir büyüme sergilemektedir.

• Toptan (Club): 12.5 Milyon $ ciro (%50 artış).

• Perakende (Retail): 4.8 Milyon $ ciro (%206 artış). Sadece 2025’in 3. çeyreğinde 500 yeni market rafına giriş yapılmıştır.

• E-Ticaret (DTC): 4.3 Milyon $ ciro (%170 artış). Amazon ve Shopify üzerinden yapılan satışlar, markanın sadık bir müşteri kitlesi oluşturduğunu kanıtlamaktadır.

Bölüm 4: Eti Gıda: Sessiz Dev ve Global Vizyon

Eti Gıda’yı sadece Türkiye’nin en sevilen bisküvilerini üreten bir şirket olarak tanımlamak, onun endüstriyel büyüklüğünü ve stratejik derinliğini ıskalamak olur. 1961 yılında Firuz Kanatlı tarafından Eskişehir’de temelleri atılan Eti, bugün bölgesel bir güçten küresel bir oyuncuya dönüşmüş durumdadır.

4.1 Endüstriyel Büyüklük ve Ekonomik Etki

İstanbul Sanayi Odası’nın (İSO) “Türkiye’nin 500 Büyük Sanayi Kuruluşu” 2023 araştırmasına göre Eti Gıda, üretimden satışlarda 33.469.916.382 TL (yaklaşık 33.5 Milyar TL) net ciro ile listenin 34. sırasında yer almaktadır. Toplam aktif büyüklüğü ise 28.8 Milyar TL seviyesindedir. Bu rakamlar, Eti’nin Türkiye ekonomisindeki devasa ayak izini somutlaştırmaktadır.

Şirket, Eskişehir’deki ana kampüsünün yanı sıra, 2016 yılında Romanya’nın Craiova kentinde 32.000 metrekarelik dev bir üretim tesisi kurarak Avrupa Birliği sınırları içinde üretim kabiliyeti kazanmıştır. Bu hamle, Eti’nin ihracat odaklı büyüme stratejisinin sadece ürün göndermekle sınırlı olmadığını, üretim üslerini de stratejik pazarlara taşıdığını göstermiştir. Trubar satın alması da bu stratejinin Kuzey Amerika ayağını oluşturmaktadır.

4.2 İnovasyon ve “Medeniyet” Vizyonu

Firuz Kanatlı’nın “Bir uygarlık savaşı” olarak tanımladığı sanayicilik serüveni, Eti’nin genlerine inovasyonu işlemiştir. Türkiye’nin ilk lifli bisküvisi (Burçak), ilk hazır kızarmış ekmeği (Etimek), ilk sanayi tipi keki (Topkek) gibi ürünlerle pazarın kurallarını koyan Eti, Ar-Ge yatırımlarıyla sürekli kendini yenilemektedir. Trubar hamlesi de bu inovasyon kültürünün bir uzantısıdır. Şirket, geleneksel atıştırmalık pazarının ötesine geçerek, geleceğin beslenme trendlerine (vegan, yüksek protein, fonksiyonel gıda) yatırım yapmaktadır.

Bölüm 5: Stratejik Sentez: Neden Trubar? Neden Şimdi?

Eti’nin Trubar’ı satın alması, tesadüfi bir yatırım fırsatı değil, çok katmanlı bir stratejik planın parçasıdır. Bu satın almanın ardındaki rasyonel nedenleri üç ana başlıkta toplayabiliriz.

5.1 Kuzey Amerika Pazarına “Bilet” Almak

ABD ve Kanada pazarı, hızlı tüketim ürünleri (FMCG) sektörü için dünyanın en kazançlı ama aynı zamanda giriş bariyeri en yüksek pazarıdır. Sıfırdan bir marka yaratarak Walmart, Costco veya Whole Foods raflarına girmek, yıllar süren çabalar ve yüz milyonlarca dolarlık pazarlama bütçesi gerektirir. Eti, Trubar’ı satın alarak bu süreci “hack’lemiştir”.

• Hazır Dağıtım Ağı: Eti, Trubar’ı satın alarak 15.000’den fazla satış noktasına anında erişim sağlamıştır. Bu ağ, sadece Trubar ürünleri için değil, gelecekte Eti’nin kendi portföyündeki uygun ürünlerin (örneğin Gong, Etimek veya formüle edilmiş bisküviler) Kuzey Amerika’ya ihracatı için de bir otoban işlevi görecektir.

• Perakende İlişkileri: Trubar yönetiminin Costco, Sprouts ve Target gibi devlerle kurduğu ticari ilişkiler ve vendor (tedarikçi) kodları, Eti’nin bu zincirlere girişini kolaylaştıracaktır.

5.2 GLP-1 Çağı ve Sağlıklı Atıştırmalık Trendi

Dünya genelinde obeziteyle mücadele kapsamında kullanımı artan Ozempic ve Wegovy gibi GLP-1 ilaçları, gıda sektörünü derinden etkilemektedir. Bu ilaçları kullanan tüketicilerin iştahı azalmakta, ancak besin değeri yüksek, protein ağırlıklı ve mideyi yormayan gıdalara olan ihtiyaçları artmaktadır.

Trubar’ın ürün portföyü, tam da bu “yeni tüketici” profiline hitap etmektedir. Yüksek lif, bitkisel protein ve temiz içerik, GLP-1 kullanıcıları için ideal bir ara öğün seçeneğidir. Eti, bu satın almayla birlikte geleneksel şekerli/karbonhidratlı ürün portföyünü dengelemekte ve sağlık odaklı geleceğe karşı kendini “hedge” etmektedir (riskten korumaktadır).

5.3 Üretim ve Maliyet Sinerjisi

Eti’nin Eskişehir ve Romanya’daki devasa üretim kapasitesi, Trubar için büyük bir maliyet avantajı yaratabilir. Şu anda üretimini muhtemelen fason (co-manufacturer) üreticilere yaptıran veya daha küçük ölçekli tesislerde üreten Trubar, gelecekte Eti’nin tesislerinden faydalanabilir. Özellikle Avrupa pazarına açılma planlarında, Romanya fabrikası Trubar ürünlerini “Made in EU” etiketiyle ve çok daha düşük lojistik/işçilik maliyetleriyle üretebilir. Bu durum, Trubar’ın brüt kâr marjlarını (Gross Margin) ciddi oranda artıracak bir sinerji potansiyelidir.

Bölüm 6: Büyük Soru: Eti Neden Halka Arz Edilmiyor?

Yazımızın bu bölümünde, teknikpiyasa.com.tr okuyucusunun zihnindeki o temel soruya odaklanıyoruz: “Böyle değerli bir marka ve böyle büyük bir şirket neden borsada işlem görmüyor?”

Bu sorunun cevabı tek bir nedene indirgenemez. Finansal yeterlilik, yönetim felsefesi, stratejik gizlilik ve aile şirketlerinin yapısal dinamikleri, Eti’nin neden “özel” kalmayı seçtiğini açıklamaktadır.

6.1 Nakit Zengini Olmanın Özgürlüğü: “Paraya İhtiyaç Yok”

Şirketlerin halka arz (IPO) olmalarının en temel nedeni sermaye yaratmaktır. Büyümek, yeni fabrika kurmak veya borç ödemek için faizsiz kaynağa ihtiyaç duyan şirketler, hisselerini yatırımcılarla paylaşır.

Ancak Eti’nin finansal tabloları (İSO verileri ve satın alma gücü) incelendiğinde, şirketin muazzam bir nakit yaratma kapasitesine sahip olduğu görülmektedir. Trubar için masaya koyduğu 201 milyon Kanada Doları nakit, Eti’nin kasasının ne kadar dolu olduğunun ispatıdır. Kendi özkaynaklarıyla global satın almalar yapabilen, fabrikalarını finanse edebilen ve Ar-Ge yatırımlarını sürdürebilen bir şirketin, hissedar sayısını artırıp kârını bölüşmek için finansal bir motivasyonu yoktur. Halka arz, Eti için bir “ihtiyaç” değil, ancak bir “tercih” olabilir; ve şu an için bu tercih kullanılmamaktadır.

6.2 Stratejik Çeviklik ve Hız

Halka açık şirketler, SPK (Sermaye Piyasası Kurulu) regülasyonlarına ve hissedar baskısına tabidir. Büyük bir satın alma yapacakları zaman, bunu detaylıca izah etmek, değerleme raporları hazırlatmak ve bazen genel kurul onayı almak zorundadırlar.

Eti, Trubar’ı satın alırken %64 gibi yüksek bir prim ödemiştir. Eğer Eti halka açık bir şirket olsaydı, bu prim oranı küçük yatırımcılar ve borsa analistleri tarafından “çok pahalı” veya “gereksiz risk” olarak eleştirilebilir, hisse fiyatı kısa vadede baskılanabilirdi. Oysa özel bir şirket olarak Kanatlı ailesi, 10 yıllık vizyonlarına inanarak bu parayı ödeme kararını bir yönetim kurulu toplantısında, dışarıya hesap vermeden ve hızla alabilmiştir. Trubar’ın “nakit ve hızlı kapanış” (all-cash, fast closing) teklifini kabul etmesinde, Eti’nin bu karar alma çevikliği etkili olmuştur.

6.3 “Kâr Duvarları” ve Rekabetçi Gizlilik

Daha önce Michael J. Burry ve piyasadan çekilme (!) kararı arkasındaki sır perdesini araladığımız yazımızda da detaylı olarak değindiğimiz üzere Halka açık şirketler, her çeyrekte finansal tablolarını, kâr marjlarını, hammadde maliyetlerini ve pazar paylarını en ince detayına kadar açıklamak (KAP bildirimleri) zorundadır. Bu şeffaflık, rakipler (Ülker, Mondelez, Şölen vb.) için bulunmaz bir istihbarat kaynağıdır.

Eti, borsa dışı kalarak ticari sırlarını korumaktadır. Hangi üründen ne kadar kâr ettiğini, ihracat pazarlarındaki marjlarını veya Trubar gibi operasyonların gerçek maliyet yapılarını rakiplerinden saklayabilmektedir. Bu “stratejik karanlık”, rekabetin bu kadar yoğun olduğu bir sektörde Eti’ye manevra alanı sağlamaktadır.

6.4 Kısa Vadeli Baskılardan Muafiyet

Borsa, doğası gereği sabırsızdır. Yatırımcılar her 3 ayda bir kâr artışı, her yıl temettü bekler. Bu baskı, şirket yönetimlerini uzun vadeli doğru yatırımlar yerine, kısa vadeli “makyajlı” bilançolar hazırlamaya itebilir (Short-termism).

Eti gibi köklü sanayi kuruluşları ise çeyreklik değil, “nesillik” düşünür. Trubar yatırımının geri dönüşü belki 5-10 yıl sürecektir. Halka açık bir şirket bu süreyi yatırımcısına anlatmakta zorlanabilirken, Eti yönetimi “Bu yatırım çocuklarımız ve torunlarımız için” diyerek sabırla stratejisini uygulayabilir. 2016’da açılan Romanya fabrikasının meyvelerini bugün toplaması, bu uzun vadeli bakışın bir ürünüdür.

Bölüm 7: Aile Şirketleri, Sermaye Egemenliği ve “Altın Kelepçe” Teorisi

Eti’nin durumu, Türkiye’deki aile şirketleri sosyolojisi açısından da incelenmeye değerdir. Kanatlı ailesi, şirketi sadece bir ticari işletme olarak değil, bir “miras” ve “sorumluluk” alanı olarak görmektedir.

7.1 Yönetim Kontrolü ve Bağımsızlık Tutkusu

Firuz Kanatlı’nın kurduğu kültürde, işin mutfağında olmak ve her detaya hakim olmak esastır. Halka arz, şirketin yönetim kuruluna bağımsız üyelerin girmesi, azınlık haklarının devreye girmesi ve ailenin mutlak otoritesinin paylaşılması anlamına gelir. 2021 yılında çıkan “Eti satılıyor” dedikodularına karşı Yönetim Kurulu Üyesi Gülden Kanatlı’nın “Eti satılık değildir” diyerek verdiği sert ve net tepki, ailenin şirketi ellerinde tutma konusundaki kararlılığını göstermektedir.

Borsaya açılmak, birçok aile şirketi patronu için “altın kelepçe” takmak gibidir. Hisse senetleri likit hale gelir, servet somutlaşır ama şirket üzerindeki manevi ve idari kontrol zayıflar. Kanatlı ailesi, şu aşamada bu takası yapmak istememektedir.

7.2 Değerleme ve İtibar Yönetimi

Bazen şirketler, piyasanın kendilerine biçtiği değeri düşük buldukları için de halka arzdan kaçınırlar. Borsa İstanbul’daki çarpanlar (F/K, PD/DD), global emsallerine göre iskontolu seyredebilmektedir. Eti gibi dünya standartlarında üretim yapan bir şirketin, gelişmekte olan piyasa iskontosuyla değerlenmesi, marka prestiji açısından kabul edilmeyebilir. Özel kalarak Eti, kendi değerini kendi belirlemekte ve Trubar örneğinde olduğu gibi, global ligde kendi kurallarıyla oynamaktadır.

Bölüm 8: Gelecek Projeksiyonu ve Sektörel Yansımalar

Trubar satın almasıyla başlayan süreç, Eti için yeni bir dönemin habercisidir. Önümüzdeki 5-10 yıllık projeksiyonda şu gelişmeler beklenebilir:

1. Çift Yönlü İnovasyon Transferi: Trubar’ın “temiz içerik” konusundaki know-how’ı Türkiye’ye taşınacak, Eti’nin Türkiye portföyünde daha sağlıklı, vegan ve protein ağırlıklı yeni nesil ürünler göreceğiz. Tersine, Eti’nin üretim mühendisliğindeki ustalığı Trubar’ın operasyonel verimliliğini artıracaktır.

2. Avrupa’da Trubar Üretimi: Romanya fabrikasının Trubar ürünleri için bir üretim üssü haline gelmesi, markanın Avrupa pazarına (İngiltere, Almanya) girişini hızlandıracaktır.

3. Yeni Satın Almalar: Eti’nin “inorganik büyüme” tadını almasıyla birlikte, özellikle Asya veya Ortadoğu pazarında benzer stratejik satın almalar yapması sürpriz olmayacaktır.

Bölüm 9: Sonuç

Eti Gıda’nın 201 milyon Kanada Doları karşılığında Trubar’ı bünyesine katması, Türk sanayisinin ulaştığı olgunluk seviyesini gösteren gurur verici bir tablodur. Şirket, global gıda trendlerini (protein, vegan, temiz etiket) doğru okumuş ve Kuzey Amerika gibi zorlu bir pazara, doğru bir araçla (Trubar) giriş yapmıştır.

“Neden borsada yok?” sorusuna verilecek en net yanıt şudur: Eti, borsada olmaya ihtiyaç duymayacak kadar güçlüdür. Halka arz bir amaç değil, bir araçtır. Eti; nakit gücü, stratejik vizyonu ve kurumsal mirası sayesinde bu araca ihtiyaç duymadan da global bir dev olabileceğini kanıtlamıştır. Trubar hamlesi, borsa dışı kalmanın sağladığı sessizliğin, hızın ve odaklanmanın, gürültülü piyasa ortamına göre ne denli büyük bir rekabet avantajı yaratabileceğinin en somut delilidir.

Yatırımcılar Eti hissesi alamayabilir, ancak Eti’nin bu stratejik hamleleri, Türkiye’nin katma değerli ihracatına ve marka algısına yaptığı katkıyla dolaylı olarak tüm ülke ekonomisine “temettü” dağıtmaya devam etmektedir.